กระดานสนทนาปิงฟ้าวิลันดา

มุมเล็กๆ สำหรับหญิงรักหญิงบนโลกอินเตอร์เนต
 
Pingfaนิยายบ้านPortalCalendarช่วยเหลือค้นหาเข้าสู่ระบบ(Log in)สมัครสมาชิก(Register)
นักเขียนท่านใดอยากจะโพสต์นิยายแยกเป็นเรื่องๆ สามารถแจ้งความประสงค์ไว้ที่บอร์ด แอดมินจะสร้าง Blog นิยายเรื่องนั้นๆ ให้ค่ะ

Share | 
 

 ใกล้อะไรมักเป็นอย่างนั้นจริงหรือ

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down 
ผู้ตั้งข้อความ
ben
สวยเกิน
สวยเกิน



09092009
ตั้งหัวข้อใกล้อะไรมักเป็นอย่างนั้นจริงหรือ

สองสามวันก่อนโน้น ป้ามาบ่นๆ ว่ากุงเกงใส่ไม่ได้แล้ว สงสัยต้องเปลี่ยนตัวใหม่
แล้วก็บ่นว่าพึ่งเปลี่ยนมาเมื่อปีที่แล้วเอง ต้องเปลี่ยนอีกแล้ว

เรารึก็ต้องนั่งฟังเธอบ่นไปเรื่อยๆ

อีกวันหยิบกางเกงมาให้ ป้าสั่งเปลี่ยนไม่เอาตัวนี้ จะเอาอีกตัว

อ้าวก็วันก่อนยังใส่ไปทำงานเลย ทำไมไม่ใส่ไปล่ะ

แล้วก็ต้องมาเฉลยว่า ใส่ไม่ได้แล้ว วันก่อนลมจะจับ แขม่วท้องทั้งวัน เพราะกางเกงตัวที่เราหยิบมาให้

เออเป็นงั้นไป

พอมาวันนี้โดนอีกระรอก

นี่ๆ อ้วน บอกมาตรงๆ เลยนะ ทำเค้าน้ำหนักขึ้น แล้วจะหาข้ออ้างไปหาคนใหม่ใช่ปะ

เหวอเลยดิงานนี้ ไปทำตอนไหนว้า ซื้อมาเองแท้ๆ เราซะอีกนั่งรอกลัวไม่มีใครซื้อกับข้าวกลับมาบ้าน อ้วนก็อ้วนเถอะ ได้ผอมตายไปข้างแน่ๆ ถ้าป้าไม่ซื้อกับข้าวมาให้ตอนเย็น เพราะข้างล่างมีแต่พวกส้มตำ น้ำตก ขายตอนเย็นๆ เท่านั้น

เรียกว่ากินจนเบื่อไปข้าง ให้กินบ่อนๆ หน้าจะกลายเป็นไส้ย่าง หมูย่าง น้ำตก อยู่แล้ว (เบื่ออาหารแต่ก็อ้วนพี)

แถมยังโทษอีกว่า เมื่อก่อนป้าไม่ลงพุง พอมาอยู่กับเราลงพุงซะงั้น

เห็นไหม เพราะอ้วนนั่นแหละทำเค้าลงพุง

เออเนอะ ใกล้ไหนเหมือนนั่น มองสารรูปตัวเองไม่ได้แตกต่างกันจริงๆ โอเล็ก โอหย่าย ด้วยกันทั้งคู่

แถมยังมาแซวเราอีกว่าต่อไปนี้กอดกันตรงๆ ไม่ได้แล้วนะอ้วน จากนี้ไปเราต้องกอดแบบมีชั้นเชิง

เราก็เลยต้องถามว่ากอดแบบไหน

ป้าว่าต้องเอียงข้างกอดกัน ไม่อย่างนั้นอุปสรรคของเราจะทำให้เราห่างไกลกัน

พุงค้ำพุง เศร้าแท้อ้วนเอ๊ย

_________________
It's not easy to be me
ขึ้นไปข้างบน Go down
Share this post on: Excite BookmarksDiggRedditDel.icio.usGoogleLiveSlashdotNetscapeTechnoratiStumbleUponNewsvineFurlYahooSmarking

ใกล้อะไรมักเป็นอย่างนั้นจริงหรือ :: Comments

ก็คนอยู่ใกล้ๆ กัน มันก็ต้องมีบ้าง
ห่างกัน สุดพุง ค้ำ ตัวใหญ่
เสมือนอยู่ไกล ทั้งที่อยู่เคียง ร่วมห้อง
ใกล้กัน แต่เกิน แขนอ้า เอิ้อมถึง
เศร้าแท้ ได้แต่แล อ้วนเอ้ยยยยยยยยยยย

แหะๆ
กรี๊ด มาเป็นกลอนล๊อคห้องเลยเชียวคุณขา

ถึงอ้วนแล้ว ยังมิพอ ดอกนะท่าน
ยังรำพัน เพ้อพบ ถึงอาหาร
มิอยากแลคราแรก แต่ต้องการ
ลูกในท้องยังเจริญเติบโตดี

ถึงพุงค้ำ พุงหย่อน ไม่ถอนพัก
ด้วยใจรัก การกิน อร่อยเหลือ
จึงจำเริญเติบโตไป ให้เค้าลือ
ว่าเราคือ ผู้แก่กล้า ด้านการกิน ......... โย่ว
หุหุ แจมๆๆๆๆ
สงสัยป้ายังไม่เลิกแจม
จะแจมหรือแยมก็อร่อยเหมือนกัน5555
 

ใกล้อะไรมักเป็นอย่างนั้นจริงหรือ

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน 

หน้า 1 จาก 1

Permissions in this forum:คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
กระดานสนทนาปิงฟ้าวิลันดา :: นิยาย :: ผิงดาว-
ไปที่: