กระดานสนทนาปิงฟ้าวิลันดา

มุมเล็กๆ สำหรับหญิงรักหญิงบนโลกอินเตอร์เนต
 
Pingfaนิยายบ้านPortalCalendarช่วยเหลือค้นหาเข้าสู่ระบบ(Log in)สมัครสมาชิก(Register)
นักเขียนท่านใดอยากจะโพสต์นิยายแยกเป็นเรื่องๆ สามารถแจ้งความประสงค์ไว้ที่บอร์ด แอดมินจะสร้าง Blog นิยายเรื่องนั้นๆ ให้ค่ะ

Share | 
 

 สวัสดี เชียงใหม่

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down 
ผู้ตั้งข้อความ
mojo
สวยซะให้เข็ด
avatar


11102009
ตั้งหัวข้อสวัสดี เชียงใหม่

สวัสดีจ้า การเดินทางอันยาวไกลจบสิ้นลงแล้ว กลับมาถึงบ้าน เมื่อคืนนี้ เหนื๊อย เหนื่อย ทำไมไม่มีเครื่องบินตรงเชียงใหม่-อุดรอีกน๊า ไปคราวนี้โชคดี พี่ชายมีแต้มการบินไทยพอ เลยขอแลกเป็นตั๋ว เชียงใหม่-กรุงเทพ-อุดร-กรุงเทพ-เชียงใหม่ เหนื่อยตรงนั่งรอขึ้นเครื่อง แต่ก็ยังดีกว่านั่งรถทัวร์ กลับมาเมื่อคืนเหนื่อย แต่นอนไม่หลับ มันร้อน อึดอัด นอนยังไงก็ไม่หลับ ผ่านไปประมาณตีหนึ่งได้มั้งถึงหลับ วันนี้ก็ตื่นเช้ามานอนอ่านหนังสือ แล้วก็ลงมาทำโน่นทำนี่

มีปัญหาครอบครัว ฮื่อ ใครๆก็คงมีเหมือนกันหล่ะนะ สงสารก็แต่แม่ ทำไมน้องๆเราถึงเป็นอย่างนี้นะ แม่ก็ทำบุญเย๊อะ เยอะ ทำไมลูกแต่ละคนถึงเป็นอย่างนี้ก็ไม่รู้นะ ไอ้เราเองถึงจะไม่ใช่ลูกแท้ๆของแม่ แล้วเราก็ไม่ได้หวังจะเอาอะไรจากแม่ แค่รักและเป็นห่วง อยากช่วยแม่ ถ้าไม่มีเรา ที่นี่ก็คงเหลวเป๋วไม่เป็นท่า เพราะทุกคนก็มัวห่วงแต่เล่น เที่ยว กิน จะเอาๆๆ ถ้าไม่ได้ก็มีปฏิกิริยาแนวลบ น้องเขยเองก็ไม่ได้มีความคิดอะไรที่มันเจริญหรือสร้างสรร รับผิดชอบครอบครัวก็ไม่ได้ อะไรๆก็กองอยู่บนความรับผิดชอบของแม่หมด ลำพังตัวเราเอง ถ้าเดินออกไปจากตรงนี้ ก็คงพอจะทำมาหาเลี้ยงตัวเองได้อยู่หรอก แต่แม่หล่ะ ทิ้งแม่ไม่ได้หรอกนะ

มีวันนึง เราบอกน้องเขยว่าให้ย้ายไปใช้ห้องอีกห้องดีกว่า เพราะห้องที่เค้าพากันไปเปิดใช้หน่ะเอาไว้โชว์เวลามีคนมาดูห้อง เพราะห้องนี้วิวมันสวย ก็คุยกันไม่มีปัญหา พอมาอีกวันน้องสาวเราก็ไปใช้อีก เราก็เอ ทำไมมันไม่บอกกันว๊า ที่คุยกับน้องเขย เพราะเห็นว่ามันน่าจะมีเหตุผล คุยกันรู้เรื่องด้วยดี เพราะน้องสาวเป็นคนที่ไม่ค่อยมีเหตุผล เอาอารมณ์เป็นที่ตั้ง เราก็เลยบอกน้องสาวดีๆ มันก็งอนตุ๊บป่องๆ ไปบ่นลับหลังกันว่า เราทำตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ ก็เออ นะ ในเมื่อจะให้เราดูแล เราก็ต้องดูแลให้ดีสิ ถ้าจะเปิดใช้มั่วกันไปหมด มันก็ไม่ได้ เพราะห้องมันเลอะเทอะ ไม่เป็นสัดเป็นส่วน ไม่มีระเบียบใดๆทั้งสิ้น บางทีก็เหนื๊อย เหนื่อย เหนื่อยใจ คนมันไม่รู้จักคิด

เงินในบริษัทก็ดึงมาเลี้ยงครอบครัวหมด ไหนจะค่าเทอมหลาน เรียนโปรแกรมภาษาอังกฤษค่าเทอมก็แพงมาก ค่าเรียนพิเศษต่างๆนาๆ ไหนจะค่าประกันชีวิตหลานๆ ค่ากิน ค่าอยู่ ทุกอย่างอยู่ที่เงินบริษัทหมด บางทีค่าผ่อนรถน้องไม่พอ ก็มาดึงตรงนี้ไปใช้ จึงไม่แปลกใจเลยว่า เงินทำไมหมด แทนที่จะช่วยกันประหยัด เฮ่อ กลับใช้จ่ายฟุ่มเฟือย กินๆ เที่ยวๆ ไม่รู้จักคิดว่าเงินที่เอาไปเที่ยวกันหน่ะ เก็บไว้ช่วยแม่ออกค่าเทอมลูกดีมั๊ย เราประหยัดตรงนี้กันหน่อยดีมั๊ย จะได้ช่วยแม่บ้าง ทำไมไม่รู้จักคิดกันบ้างน๊า

เราจะไปวัด ไปปฏิบัติธรรมกับที่รัก กับพี่อีกคน ก็ถามอีกว่า ไปกันหมดนี่เลยเหรอ คงจะได้บุญเยอะหรอกนะ ....

เราเองทำงานตรงนี้ สร้างมากับมือกับแม่กับคุณตา กว่าจะมาถึงตรงนี้ เราทำงานเกินเวล่ำเวลา ดึกดื่นเที่ยงคืนประจำ เว็บไซต์ก็ทำเอง เรียนรู้งานต่างๆนาๆจากคุณตา มีพลังในการสร้าง คิดนั่นคิดนี่เพื่อให้ได้งานที่ดีที่สุด ช่วงสามปีแรก เราไม่เอาเงินเดือนกับแม่เลย สิบปีที่แล้วตอนเรียนจบใหม่ๆ เราไปสมัครงานที่กรุงเทพ ได้เงินเดือนตั้งเก้าพัน ถ้าเรายังอยู่ตรงนั้น ก็คงได้เยอะแล้ว มาทำกับแม่เพราะรักแม่ เงินเดือนก็ไม่เอา ถือว่าแม่เลี้ยง กินอยู่กับแม่ หลังจากนั้นแม่ก็ให้เงินเดือนสามพัน ขึ้นมาสี่พัน ห้าพัน ตอนนี้แม่ให้หกพัน บางเดือนไม่มีแขก เราก็ไม่เอาเงินเดือน ทำตัวดีมาตลอด ไม่เคยก่อภาระให้แม่เลยสักเรื่อง แถมบางครั้งยังให้แม่ยืมตังค์เวลาเงินหมุนไม่ทัน แล้วน้องสาวมันว่าอะไรรู้มั๊ย มีครั้งนึงที่มันบอกว่าถ้ารู้ว่าเรียนแล้วไม่ได้ทำงานอะไร ก็ไม่เรียนหรอก (ซึ่งมันก็เรียนอะไรไม่จบสักอย่าง) อย่างพี่ก็เหมือนกัน เรียนมาทำไมก็ไม่รู้ เรียนแล้วก็มาเกาะแม่กินเหมือนเดิม.....ก็อึ้งๆนะ เอออ คิดแบบนี้เองเหรอ อยู่ตรงนี้ เราไม่ได้มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยนะ เราไม่ได้มีอะไรเป็นของตัวเองเลยนะ จริงอยู่ ถึงแม้แม่จะบอกว่าถ้าแม่เป็นอะไรไป แม่ได้เขียนพินัยกรรมไว้ว่าได้ยกทุกอย่างให้กับเรา เพื่อให้เราดูแลน้องๆต่อไป เป็นภาระที่น่าลำบากใจมาก เราว่าเราอาจจะถูกทำให้ชีวิตสั้นลงก็ได้เมื่อถึงวันนั้น อะไรมันก็ไม่แน่ไม่นอนทั้งนั้น น้องเขยเคยเป็นตำรวจกองปราบ ย้ายมาเป็นตำรวจชั้นประทวนอยู่แถวบ้านเพราะอยากอยู่ใกล้ลูก แต่ตอนนี้อยากย้ายกลับไปอยู่กองปราบเหมือนเดิม รู้ไหมว่าหน้าที่หลักของตำรวจกองปราบทำอะไร.....รู้ไว้เล่นๆก็แล้วกันนะว่า ตำรวจกองปราบมีหน้าที่เก็บเงินส่วยส่งนาย....สบาย ไม่ต้องเข้าเวร เติมน้ำมันก็ไปเบ่งเติมฟรีแถวปั๊มเถื่อน กินเหล้ายาปาปิ้งฟรีแถวร้านที่ไปคุม...ตำรวจกองปราบคือมาเฟียในเครื่องแบบ...คนดี คนสะอาด อุดมการณ์แรงกล้า ไม่สามารถอยู่ในหน่วยงานนี้ได้

ที่รักเองก็รู้สึกอึดอัด กลับจากปฏิบัติธรรมคราวนี้ เธอจะกลับบ้านไปขนอุปกรณ์ทำดอกไม้มา จะเริ่มทำดอกไม้ดินญี่ปุ่น ถ้าได้เยอะแล้วก็จะลองหาตลาด จะทำเว็บวางขายด้วย แล้วถ้าธุรกิจกาแฟของหลานเธอไปได้ดี เธอก็จะได้ไปสอนสูตรกาแฟให้กับลูกค้าของหลานเธอต่อไป สงสารเธอเหมือนกัน ถ้าเธออึดอัดมากๆ แล้วย้ายออกไปอยู่ที่อื่น เราก็คงไปด้วย แล้วงานทางนี้ก็คงมาช่วย ไม่ทิ้งไปหรอก เพราะไม่มีใครเป็นโล้เป็นพาย ไม่ได้ห่วงเค้า แต่ห่วงแม่เท่านั้นเอง แต่คงไม่เต็มที่เท่าเดิม ถ้าไม่มีธุรกิจโรงแรม เราก็คงมีอิสระมากขึ้น แต่จะไปทำอะไรดีนะ ทำตรงนี้มานาน ถ้าไม่ทำก็ยังนึกไม่ออกว่าจะไปทำอะไรดี เอาหน่ะ ไม่เลือกงานซะอย่าง คงไม่อดหรอก ลูกพ่อขุนทำได้ทุกอย่างอยู่แล้ว สู้ๆ

ดึกแล้ว ลองท่องเว็บหาดูอะไรๆก่อนนะ
ขึ้นไปข้างบน Go down
Share this post on: Excite BookmarksDiggRedditDel.icio.usGoogleLiveSlashdotNetscapeTechnoratiStumbleUponNewsvineFurlYahooSmarking

สวัสดี เชียงใหม่ :: Comments

No Comment.
 

สวัสดี เชียงใหม่

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน 

หน้า 1 จาก 1

Permissions in this forum:คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
กระดานสนทนาปิงฟ้าวิลันดา :: นิยาย :: คนอ่าน(เขียน)-
ไปที่: