กระดานสนทนาปิงฟ้าวิลันดา

มุมเล็กๆ สำหรับหญิงรักหญิงบนโลกอินเตอร์เนต
 
Pingfaนิยายบ้านPortalCalendarช่วยเหลือค้นหาเข้าสู่ระบบ(Log in)สมัครสมาชิก(Register)
นักเขียนท่านใดอยากจะโพสต์นิยายแยกเป็นเรื่องๆ สามารถแจ้งความประสงค์ไว้ที่บอร์ด แอดมินจะสร้าง Blog นิยายเรื่องนั้นๆ ให้ค่ะ

Share | 
 

 ไม่ได้ตั้งใจ

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down 
ผู้ตั้งข้อความ
mojo
สวยซะให้เข็ด



24102009
ตั้งหัวข้อไม่ได้ตั้งใจ

วันนี้ทำสวนนิดหน่อย ได้กรรไกรตัดกิ่งก็เดินหาตัดกิ่งไม้ ใบไม้แห้ง ต้นพุทธรักษาที่ออกดอกแล้วก็ตัดต้นทิ้ง มาถึงต้นว่านข้าหลวงกอใหญ่มาก พอดีก่อนหน้านี้ตัดต้นไม้ที่เคยเป็นร่มให้เค้าออก แล้วก็ย้ายไปย้ายมาช่วงทำหลังคา ต้นก็เลยชอกช้ำ ใบแห้งเหี่ยวเยอะ ก็เลยตัดเล็มออก แล้วก้านใบของว่านข้าหลวงหน่ะแข็งมาก เราก็ตัดไปได้จวนจะเสร็จแล้ว แล้วก็สังเกตเห็น เอ้ยย นี่มัน....ขา....ขาใครมาขาดอยู่ที่นี่ มองตามขึ้นไปก็เจอตัวปาดตัวนึง โธ่....นี่เราตัดขาตัวปาดขาดเหรอเนี่ย ค่อยๆเก็บขาที่ขาดมา แล้วก็เอาตัวปาดตัวนั้นมาไว้ในมือ ไม่ได้ขาดแค่จุดเดียว ยังมีอีกท่อนขาดเกือบหมด เหลือแต่หนังนิดหน่อยห้อยติดกับส่วนขาท่อนบน แล้วยังมีอีกแผล ตรงพุง รอยตัดแต่ยังไม่เข้าไป ผ่านแค่หนังท้อง เลือดไหลซิบๆ โอ..ตายหล่ะ อุตส่าห์พยายามไม่ทำร้ายชีวิตใครแล้วนะเนี่ย

เราก็เลยสวดมนต์ ไม่รู้จะสวดบทไหน ก็นะโมตัสสะฯนี่แหละ ตามด้วยอะระหังสัมมาฯ สวดเสร็จปาดตัวน้อยค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ เหมือนเพิ่งตื่น ค่อยวางเค้าไว้ในมือ พร้อมทั้งชิ้นส่วนของเขาที่ขาดไป พาไปศาลาเล็ก สวดพาหุงมหากาฯ แผ่ส่วนกุศลหนึ่งจบ เค้ายังหายใจ ตายังมองมาที่เรา ค่อยๆเดินมาที่ม้าหินอ่อนแถวน้ำพุ นั่งมองเค้า เค้าค่อยๆใช้ขาคู่หน้าที่เหลือดึงตัวไปข้างหน้า ลากขาที่เหลืออีกข้างนึงซึ่งก็ถูกเราตัดเหมือนกันแต่ไม่ขาด เป๋ๆ ไต่ขึ้นมาตามมือเรา มาถึงข้อมือ ไต่ขึ้นมาจนถึงแขนท่อนล่าง มองๆเค้าแล้วก็คุยกับเค้าว่า เราขอโทษนะ เราประมาท แล้วก็ตาไม่ดีเองที่มองไม่เห็นเค้า เราต้องไปทำกับข้าวเที่ยงให้คุณตาก่อนนะ เสร็จก็เอาใบเฟิร์นข้าหลวงที่ตัดออกมา ค่อยๆวางตัวเค้าลง เค้าไม่อยากลง ยังอยากเกาะที่แขนเรา แต่เราต้องไปทำหน้าที่ลูกที่ดี เราบอกว่าเรายกผลบุญที่จะได้ให้เค้าหมดเลย วางเค้าเสร็จก็เอาชิ้นส่วนขาที่ขาดวางลงไปด้วย เอาไปวางที่โคนต้นไม้

ล้างมือ ฟอกสบู่สองรอบ แล้วก็มาทำสปาเกตตี้ซอสมะเขือเทศให้คุณตากิน แขกเห็นเลยบอกให้ทำเผื่อด้วย ทำเสร็จเรียบร้อย ก็ไปดูเจ้าปาดน้อยอีกที อ่ะไม่เห็นในใบไม้ หายไปไหน ตาเรายิ่งไม่ค่อยดี เอ เหยียบเค้าตายหรือเปล่าเนี่ย ยกเท้าดู เออ ไม่มี มองอีกที อ่อ อยู่บนก้อนหินนั่นไง เดินมาทำนั่นทำนี่ กลับไปดูอีกที อ่ะ ไม่ได้อยู่ที่ก้อนหินแล้ว แต่อยู่บนพื้นดินในซอกหิน แปลกใจว่าทำไมเค้าถึงไม่ตายนะ แต่ว่าจะมีชีวิตอยู่ไปได้อย่างไร เหลือขาแค่ข้างเดียว แถมมีแผลอีกหลายแห่ง เรานะเรา เฮ่อ ต่อไปจะพยายามปฏิบัติภาวนา เพื่อขอไถ่โทษจากเจ้าปาดน้อย ....ขอโทษนะ อโหสิกรรมให้เราด้วย

อืมมม เมื่อเช้านึกถึงสาวคนนึง คนที่ไปเจอกันที่นิโรธาราม หน้าอ่อนมาก เราก็นึกว่าเค้าเป็นเด็กนักศึกษา เค้าเรียกเราว่าตัวเองๆ แต่เราเรียกเค้าน้อง จริงๆที่วัดเค้าก็ไม่อยากให้คุยกันเท่าไหร่นะ แต่เผอิญว่า วันนั้นท่านสามเณรีหาผู้อาสาทำความสะอาดศาลาที่เราเรียนกัน โดยต้องการ 6 คน เราก็เป็นหนึ่งในนั้น มาเจอน้องคนนี้ก็ตอนทำงานร่วมกันนี่หล่ะ ชีท่าทางไฮโซ สวย น่ารัก แต่ลุยดี เธอบอกว่าเธอมาที่นี่เป็นครั้งที่ 7 แล้ว จะอยู่ 7 วัน พวกเราอยู่แค่ 5 วัน รู้สึกถูกชะตา เธอเองก็รู้สึกว่าเคยเห็นหน้าเรามาแล้วหลายครั้ง อืมม แปลกดี เกรงใจที่รักก็เกรงใจ แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรเสียหาย พยายามไม่คิดอะไร แต่เมื่อเช้าก็คิด ไม่ดีๆ เอาหล่ะ ถือว่าเราได้ทำบุญร่วมกัน อย่างน้อยก็ช่วยกันดูแล ทำความสะอาดศาลาหล่ะนะ

ที่รักกลับบ้านที่ต่างจังหวัดหลายวัน กลับคืนนี้หล่ะ ถึงพรุ่งนี้เช้า เดี๋ยวจะออกไปรับ เธอว่าได้อุปกรณ์ทำของประดิษฐ์มาหลายกล่อง หลังบ้านตอนนี้รกมาก เดี๋ยวจะต้องกลับไปเคลียร์ไว้ก่อนเธอมาจะได้วางของโน่นนี่ ก็ว่ากันไป

เดี๋ยวไปดูเจ้าปาดน้อยก่อนนะ
ขึ้นไปข้างบน Go down
Share this post on: Excite BookmarksDiggRedditDel.icio.usGoogleLiveSlashdotNetscapeTechnoratiStumbleUponNewsvineFurlYahooSmarking

ไม่ได้ตั้งใจ :: Comments

Re: ไม่ได้ตั้งใจ
ตั้งหัวข้อ on Sat Oct 24 2009, 23:38  ??????
ไม่ได้ตั้งใจเรื่องไหนอ่ะ 555
 

ไม่ได้ตั้งใจ

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน 

หน้า 1 จาก 1

Permissions in this forum:คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
กระดานสนทนาปิงฟ้าวิลันดา :: นิยาย :: คนอ่าน(เขียน)-
ไปที่: